Sinds 2017 is de informatieruimte annex museum: “Het Clockhuys” ingericht op de eerste verdieping van de toren en de bovenste van het restaurant.

Daar wordt de geschiedenis van de toren en van het carillon gepresenteerd. Ook is er een speciaal gemaakte film te zien waarin stadsbeiaardier Frans Haagen uitleg geeft over de werkingen het carillon.

Speciale aandacht is er voor de gebroeders Hemony. Als oorlogsvluchtelingen kwamen zij uit Lotharingen en goten in 1644 het Wijnhuiscarillon. Vanwege de klankzuiverheid het toen beste carillon.

In de film van klokkengieter Eijsbouts  is te zien zien hoe het gieten van een klok in zijn werk gaat. Ook op de informatiepanelen wordt dat duidelijk uitgelegd

Ook staat er een oefenklavier. Om te kunnen oefenen heeft een beiaardier zo’n klavier thuis staan. Zonder ruzie met de buren te krijgen kan hij nieuwe muziekstukken instuderen. Wij kregen dit van het speel- en luistermuseum in Bennekom maar oorspronkelijk is dit het speelklavier van de Wijnhuiscarillon.

Hier is ook het verschil te zien tussen een luidklok en een carillonklok. De luidklok op het luik wordt in een schommelbeweging gebracht waardoor de klepel uiteindelijk tegen de klokwand slaat. Deze klok kregen we van de Nederlandse klokkenspel vereniging. Het was een wisseltrofee, maar bleek uiteindelijk te groot. De winnaar was er niet blij mee

De beiaardier moet precies het moment van aanslag kunnen bepalen om een melodie te kunnen spelen. Vandaar dat bij een carillon de klok stil hangt en de klepel via stangen e/of draden tegen de klokwand wordt geslagen. Dat is duidleijk te demonstreren op model met twee klokken. Deze hebben we van de firma Eijsbouts gekregen

In 1902 maakte G.J. Mast dit houten model van de Wijnhuistoren.  Het stond toen in de winkel van Herre Revelman, Groenmarkt 29. In 1946 werd het aan de gemeente Zutphen aangeboden en heeft daarna in het Stedelijk museum gestaan. Eind 2016 werd het in langdurige  bruikleen gegeven aan het Clockhuys